toplanmak

kelimef.

top-la-n-mak

  1. 1

    Tek tek alınarak bir araya getirilmek; biriktirilmek; birleştirilmek.

  2. 2

    Düzgün, derli toplu hâle getirilmek; kaldırılmak; katlanmak.

  3. 3

    (Sayı için) birbirine eklenerek toplamı bulunmak.

  4. 4

    (Çiçek, meyve, vb. için) devşirilmek.

  5. 5

    (Bağış, vergi, aidat) alınmak.

  6. 6

    (Dikkat, ilgi vb. için) üzerinde yoğunlaştırılmak.

  7. 7

    f.dönşl.Bir araya gelmek; bir topluluk oluşturmak.

  8. 8

    Kendine çeki düzen vermek; toparlanmak.

  9. 9

    Bir yerde birikmek; yığılmak.

  10. 10

    Büzüşmek; sıkışmak.

  11. 11

    Bir yere taşınmak için eşyalarını toplamak.

  12. 12

    Sağlığına kavuşmak; eski gücünü elde etmek.

  13. 13

    Toplu hâle gelmek; şişmanlamak.

  14. 14

    f.dönşl.Top sahibi olmak; top edinmek.