kef

kelimeis.-ffi

Ar.keff

كف

  1. 1

    El.

  2. 2

    Ayak tabanı.

  3. 3

    Avuç, avuç dolusu.

  4. 4

    Haklarından kendi isteğiyle vazgeçme; feragat etme; çekilme.

  5. 5

    ed.Aruz kalıplarında yedinci ünsüzün bazen düşmesi.