muhtebis

kelimesf.

Ar.ḥabs > iḥtibās > muḥtebis

محتبس

  1. 1

    Bir yere kapanıp kalan.

  2. 2

    Tıkanıp kalan; tıkanan.

  3. 3

    huk.Başkasına ait malı alıkoyan.

  4. 4

    is.Tutukluluğun uzatılması emri.