cep

kelimeis.-bi

Ar.ceyb (yaka) > ceb

جيب

  1. 1

    İçine bir takım küçük şeyleri koymak için elbise üzerine yerleştirilmiş, ağzı açık, üç tarafı kapalı torbacık.

  2. 2

    Çanta, cüzdan cinsi eşyaların ana bölmelerinden daha küçük olanı.

  3. 3

    Cebe uygun, cepte taşınabilecek nitelikte (olan şeyleri belirtmek için tamlayan olarak kullanılır.)

  4. 4

    Düşmanın savunma hattına derinlemesine girilmek suretiyle kazanılan toprak parçası.

  5. 5

    Bir kaya üzerinde değişik jeolojik etkenlerin açtığı oyuklarda bir takım tortul maddelerin dolması ile meydana gelmiş katı yapılaşma.

  6. 6

    Maden ocaklarında açılmış küçük yan oda.

  7. 7

    Taşıtların trafik akışını engellemeden yol kenarında duraklayıp bekleyebilmeleri için yapılmış girinti.

  8. 8

    {ağız}Ocağın yemek pişirilen köşesi.

    [DS]