mabut

kelimeis.(ma:bu:t)-du

Ar.ʿibādet > maʿbūd

معبود

  1. 1

    Kendisine tapılan varlık; tanrı; ilah.

  2. 2

    Çok tanrılı dinlerde kendisine tapılan her türlü varlık.

  3. 3

    isl. Ezelî ve ebedî değişmez, bilinçli, gören, duyan ve kullarını koruyup kollayan, ancak yalnız kendisine ibadet edilen ve ancak sadece ondan yardım dilenen bir ve tek varlık; Allah.