törpü

kelimeis.

eT.tỻr-pi-mek (yontmak) > tör-piġ

  1. 1

    Ağaç ve kurşun, kalay gibi yumuşak metallerden yapılmış eşyaların kabasını sıyırmaya yarayan aralıklı ve iri dişli bir tür eğe.

  2. 2

    Tırnak, boynuz vb. şeylerin çıkıntılarını düzeltmek, şekil vermek gibi amaçlarla kullanılan, kısa, yüzeyi pürtüklü, metal el aracı.