yasa

kelimeis.

eT.yasa-mak (düzenlemek; yapmak) / Moğ. casa-mak > yasa

ياسا

  1. 1

    Olayların gidişinde, insanlar ve doğadaki nesneler için olağan dışına çıkmayan, kesinlik, değişmezlik ve zorunluluk taşıyan genel kural.

  2. 2

    {OsT}{eT}huk.Yasa yapmaya yetkisi bulunan güç tarafından konulan yazılı ve genel hukuk kuralı; kanun; ferman; kaide; emir; türe. .

    [EUTS]

  3. 3

    Hukuk kuralları.

  4. 4

    Herhangi bir alanda çıkartılmış yasaları içine alan kitap.

  5. 5

    Yasaların belirlediği sınırlar içinde kalan herhangi bir suç sayılmayan davranış ve eylem alanı; yasalara uygun; yasal olma.

  6. 6

    Bilimde çok sayıda gözlem ve deney sonucunda aynı sonucu doğuran ve bu sebeple kesin gözüyle bakılan durum.

  7. 7

    Bir bütünün ögeler arası işleyişini yöneten zorunlu ve sürekli değişmez ilişki; ilke; kanun.

  8. 8

    Toplum hayatında kendiliğinden oluşan ve bireylerin büyük bir çoğunluğu tarafından kabul gören uyulması zorunlu alışkılar bütünü.