bağdaş

kelimeis.

eT.bağ-da-mak > baġda-ş

بغداش

  1. 1

    Ayaklarını karşılıklı uyluklarının altına alarak bir çeşit yere oturma biçimi; bağda, bağdaç, bardaç.

  2. 2

    {ağız}sf.Birbiri ile her bakımdan anlaşan, içli dışlı olan; uyuşmuş.

    [DS]