habis

kelimesf.(habi:s)

Ar.ḫabās̱et > ḫabīs̱

خبيث

  1. 1

    Kötü; aşağılık; alçak.

  2. 2

    tıp.(Ur için) sürekli büyüyen ve komşu dokulara yayılan; kötü huylu; kötücül.