tarkınç

kelimesf.

tar-ık-mak (darılmak) > tar-(ı)k-(ı)nç / tarkanç

  1. 1

    Dargın; öfkeli.

    [ETY]

  2. 2

    Ters.

    [ETY]

  3. 3

    İsyan eden; asi.

    [ETY]