yargı

kelimeis.

eT.yār-mak (karar vermek, ayırmak) > yar-ġū

  1. 1

    Bir şeyin iyi ve kötü yanları üzerinde araştırma, düşünme ve karara varma işi; hüküm.

  2. 2

    Bir olayın oluşu, bir kimsenin durumu ve eylemi üzerine bir değerlendirme yaparak varılan karar; hüküm.

  3. 3

    {ağız}Didişme; dava.

    [DS]

  4. 4

    Mahkemelerde davalara bakma, yargılama işi.

  5. 5

    Mahkemelerde yargılama sonucunda verilen karar; mahkeme kararı.

  6. 6

    fel.Doğruyu ortaya çıkarmak amacıyla bir önermeyi olumlayan ya da olumsuzlayan düşünce etkinliği.

  7. 7

    huk.Hukuk düzeninin sağlanması amacıyla devletin mahkemeler aracılığıyla yerine getirdiği işlev; kaza.