komşu

kelimeis.

konuş-mak > konuş-ı > koŋşu > komşu

  1. 1

    Bitişik konutlarda ya da birbirine yakın yerlerde oturan kimselerin birbirine göre aldıkları durum.

  2. 2

    Bu türden kişilerin konutları.

  3. 3

    sf.Yakında olan; sınır ortaklığı olan; bitişik; mücavir.

  4. 4

    sf.(İnsanlar için) birbirine yakın veya bitişik oturan.

  5. 5

    sf.(Bina için) bitişik veya yakın.

  6. 6

    sf.(Ülke, şehir, köy, tarla, bahçe, arazi vb. için) sınır ortaklığı bulunan.