ÖtükenTürkçe Sözlük

kabran

kelimesf.
{ağız}#82762

Köken

Ar.ḳaraba / Far. kurbān => kurmān / kab-ra-n / kobraŋ

Anlamlar

  1. 1

    (Ağaç, kabuklu yemiş vb. için) içi boş; kof.

  2. 2

    {OsT}(Kişi için) tembel; haylaz.

  3. 3

    Yaşlı; ihtiyar.

  4. 4

    is.Kütükten oyularak yapılmış tekne; tahta yalak.

  5. 5

    İçine yağ, pekmez vb. konulan iki üç kiloluk tahta kutu.

  6. 6

    Arı kovanı.

  7. 7

    Hayvanlara yem vermek için ağaç dallarından örülmüş sepet; sele.

  8. 8

    Saz adı verilen bitkinin dış yaprakları.

  9. 9

    Tef.

    [DS]