için

kelimee.

uç (sebep) > uç-un > üçün > için

  1. 1

    {eT}“Ara, iç” anlamı verir.

    [DLT]

  2. 2

    Amaç belirtir; amacıyla; maksadıyla.

  3. 3

    Sebep ve sonuç belirtir; ...-den dolayı; ...-den ötürü.

  4. 4

    Ayrılmış; özgü; mahsus; hasredilmiş

  5. 5

    Düşüncesince; göre; kendince.

  6. 6

    Hakkında.

  7. 7

    Göz önünde tutulursa; oranla; göre.

  8. 8

    Adına.

  9. 9

    Karşılık olarak; karşılığında.

  10. 10

    Uğruna; yararına; karşılığında.

  11. 11

    Yön belirtir.

  12. 12

    Süre bildirir.

  13. 13

    Yemin ederken dayanak ifade eden deyimler yapar.