gün

kelimeis.

kün > gün

كون

  1. 1

    {OsT}{eAT}Güneşin doğmasından batmasına kadar geçen zaman; gündüz.

  2. 2

    Yer yuvarlağının kendi ekseni etrafında bir kere dönmesiyle geçen yirmi dört saatlik süre.

  3. 3

    İçinde bulunulan zaman; tarih.

  4. 4

    {eAT}Bayram niteliğindeki özel gün; beklenilen kutlu gün.

  5. 5

    Kadınların kendi aralarında yaptıkları toplantı.

  6. 6

    İyi yaşanmış, mutluluk içinde geçen zaman.

  7. 7

    Kısa bir süre.

  8. 8

    {eAT}Sıra; zaman; vakit.

  9. 9

    Çağ; devir.