mü'eccel

kelimesıfat

{Osmanlı Türkçesi}

Köken

Arapçateʾcil > müʾeccel / müʾeccele

مؤجل مؤجله

1
İleriye bırakılmış; ertelenmiş; ileriye atılmış.
2
hukuk(Nikâh bedeli için) ödenmesi kadının dul kalması veya boşanmasına bağlı olan.