şefi

kelimesf.(şefi:)-i’ı

Ar.şefāʿat > şefīʿ

شفيع

  1. 1

    Bir suçun affı için aracılık ya da kefillik eden kimse.

  2. 2

    isl. huk. Bir mülk kaça satılmışsa, o para ile o mülkü öncelikli satın alma hakkına sahip olan; şufa hakkı sahibi.