yorığa

kelimesf.(yorı:ğa:)

yorḫ-mak > yor-ḫ-ġā / yorġ-ā

  1. 1

    (At için) eşkin yürüyen; yorga yürüyen; yorga.

    [DLT]

  2. 2

    Yürüyen.

    [KB]