ÖtükenTürkçe Sözlük

mu'allil

kelimesf.
{OsT}

Köken

Ar.ʿillet > taʿlil > muʿallil / muʿallile

معلل معلله

Anlamlar

  1. 1

    (Kişi için) zorluk çıkaran; bahane bulan; sürekli özür ileri süren.