ÖtükenTürkçe Sözlük

bakıl

kelimesf.(ba:kıl)
{OsT}#9670

Köken

Ar.baḳl (yeşillik) > bāḳıl

باقل

Anlamlar

  1. 1

    (Toprak, yeryüzü için) yeşillenen.

  2. 2

    Filizlenen.

  3. 3

    Görünür hale gelen.

  4. 4

    (Bakıl adında aptallığıyla meşhur bir Arap'tan telmihen) Aptal.