kılıç

kelimeis.-cı

kıl > kıl-ıç

  1. 1

    {eT}Bele asılmış bir kın içinde taşınan, siperlikli bir kabzaya tutturulmuş, bir veya iki yüzü de keskin, uzun ve sivri, çelikten yapılmış kesici bir silah.

    [DLT][ETY][EUTS][Gabain][KB][OKD]

  2. 2

    {ağız}Saban ökçesi ile oku birbirine bağlayan ağaç parça.

    [DS]

  3. 3

    İstenen kâğıdı desteden çeken kişinin kazandığı bir kumar oyunu.

  4. 4

    İki duvarın birbirine bağlantısını sağlayan duvar içine gömülmüş, ucuna X, Y, T, S biçiminde tutucu parçalar takılmış metal çubuk.

  5. 5

    Masonların tapınakta taşıdığı sembolik silah.

  6. 6

    Eskrim sporunda bir tür silah ve bu silahla yapılan spor karşılaşması.

  7. 7

    {ağız}El dokuma tezgâhlarında ağızlığın düzgün açılabilmesi için çözgüler arasına sokulan, dar ince uzun çıta.

    [DS]

  8. 8

    Binek hayvanları ile çift öküzlerinde ön kürekler arası ile sağrı arasında yer alan, yukarı doğru keskinleşen omurlar dizisi; sırt.

  9. 9

    {ağız}Boyunduruğun ortasındaki deliğe takılan kısa ağaç.

    [DS]

  10. 10

    {ağız}Saban okunu sabana bağlayan ağaç.

    [DS]

  11. 11

    {ağız}Kendir liflerini dövmekte kullanılan çatal sopa.

    [DS]

  12. 12

    {ağız}Yüksek dağların doruklarını birleştiren hayalî çizgi; doruk çizgisi.

    [DS]

  13. 13

    {ağız}Başağın sivri ucu.

    [DS]

  14. 14

    {ağız}Peteğini uzunlamasına, temiz ve özenle yapan arı; kılıç arı.

    [DS]

  15. 15

    {ağız}Tekerlekle ekseni birbirine bağlayan ağaç parçası.

    [DS]