doğaüstücülük

kelimeisim-ğü

doğ-a+üst-ü-cü-lük

  1. 1

    felsefeDoğa yasalarıyla açıklanamayan olayların ve gerçeklerin varlığına inanmak gerektiğini savunan görüş; sürrealizm; tabiat üstücülük.

  2. 2

    Aklın vahiy yoluyla yardım görüp desteklendiğini ve böylece yetkinleştiğini ileri süren görüş.

  3. 3

    Protestan Almanya’sında on sekizinci yüzyılda gelişmiş olan doğaüstünün varlığını kabul eden özel bir akılcılık.