fesih

kelimeis.-shi

Ar.fesḫ (bozma)

فسخ

  1. 1

    Kol ve bacak çıkarma; parçalama.

  2. 2

    Önceden verilmiş veya uygulanmakta olan bir kararın bozulması; geçersiz sayılma.

  3. 3

    Hukuken geçersiz kılma; dağıtma; kapatma; son verme; dağıtılma; kapatılma.

  4. 4

    huk.Sürekli borç ilişkilerinin tek taraflı irade beyanı ile sona erdirilmesi; yükümlülüğü ortadan kaldırma.

  5. 5

    huk.Bir mahkemenin verdiği kararı onun üstünde bulunan bir başka mahkemenin bozması.