moncuk

kelimeis.-ğu

eT.monçuk > moncuk (boncuk)

  1. 1

    Göçer Türklerde, nazarın ve kötü ruhların etkisinden korunmak amacıyla çadırların tepesine geçirilmiş uzun bir sırığa takılan yuvarlak tepelik.

  2. 2

    Orta Asya Türklerinde süs eşyası olarak kullanılan mücevher, taş vb.ne verilen ad.

  3. 3

    Atların boynuna takılan muska, boncuk, değerli taş ve hayvan tırnağı vb.nden oluşan takı.