Marut

kelimeisim(ma:rut)

{Eski Anadolu Türkçesi}

Köken

Arapçamārūṭ

ماروط

Anlamlar

1
Büyü yaptıkları için kıyamete kadar bir kuyuda baş aşağı asılı kalacağına inanılan iki melekten biri.