Eflakân

kelimeis.(eflâ:ka:n)

Slav.vlaḫ > Ar. eflāk-ān

افلاكان

  1. 1

    Orta Çağda çeşitli istilalar sırasında dağlara çekilen, Osmanlı fetihleri ile köylere inen ve yerleşen Sırbistan, Makedonya ve Bulgaristan’da yaşayan bir kısım halk.