enstrümantalizm

kelimeis.

Fr.instrumentalisme

  1. 1

    fel.Düşünce, mantık, ahlak gibi soyut kavramlara ait biçimlerin yalnızca hayatın değişik şartlarına uyma araçları olduğunu ve bunların ancak yararlı olmaları ölçüsünde doğru sayılabileceğini ileri süren dünya görüşü; deneycilik; aletçilik; araççılık.