ofurtmak

kelimef.

ob > of-ur-t-mak

  1. 1

    Başı havada gezmek; çevreye aldırmamak; kibirlenmek

  2. 2

    Başını kaldırıp, boynunu uzatarak bir yere bakmak. 3.Yaptığı şakayı anlatarak gülmek.

    [DS]