imece

kelimeis.

eT üme / öme (yardım) + -ce > imece

امجه

  1. 1

    {ağız}{eAT}Birçok kişinin toplanarak bir işi birlikte yapması; .

  2. 2

    Köylerde birine veya köye ait işi köylünün işbirliği ederek yapması ve bu tür işlerin sıra ile bitirilmesi.

  3. 3

    huk.Köyün zorunlu işlerinin eşit şartlarda ve bedenen emek harcamak suretiyle birlikte yapılması.