ana

kelimeis.

eT.ana /aba / apa

  1. 1

    Çocuğu olan kadın; anne.

  2. 2

    Yavrusu olan dişi hayvan.

  3. 3

    Dinî açıdan kendisine saygı duyulan kadın.

  4. 4

    Anne gibi şefkatli davranan kadın.

  5. 5

    ünl.Saygı ifadesi olarak yaşlı kadınlara hitap sözü.

  6. 6

    Bir şeyin kaynağı, asıl sebebi. «İçki kötülüklerin anasıdır.»

  7. 7

    Koruyucu, kollayıcı; velinimet.

  8. 8

    Dayanak noktası, temel; asıl; esas.

  9. 9

    {ağız}Ağaç gövdesi.

    [DS]

  10. 10

    {ağız}Kapı ve pencere kasası.

    [DS]

  11. 11

    {ağız}Büyük kalıpla dökülmüş kerpiç.

    [DS]

  12. 12

    {ağız}Kıldan örülme çul çuval gibi dokumalarda tam ortaya gelecek şekilde konulan süs ögesi. 13. Arı beyi.

    [DS]

  13. 13

    {ağız}Tütünün alttan üçüncü tabakası olan en iri yaprakları.

    [DS]

  14. 14

    {ağız}Değirmende çarka giden suyu salmaya yarayan ark.

    [DS]

  15. 15

    {ağız}Irmak ve nehirlerin aktığı asıl yatak.

    [DS]

  16. 16

    {ağız}Toprak kazıldığında meydana çıkan alt tabaka; sert toprak.

    [DS]

  17. 17

    sf.(Kadın için) çocuk doğurmuş.

  18. 18

    (Hayvan için) yavrulamış.

  19. 19

    Egemen; asıl; köke ilişkin; esas; hâkim.