an

kelimeis.

aŋ / aŋ

  1. 1

    Tarlalar arasında sınır olarak kullanılan ekilmemiş yer; tarla sınırı; set şeklindeki ayrıntı.

  2. 2

    Saçın ayrılma çizgisi; yiv.

  3. 3

    Bahçe içinde suyun birikmesi için yapılan toprak set.

  4. 4

    Eklem; mafsal; boğum.

  5. 5

    Baldır; diz; incik.

  6. 6

    Elde, avuçla bilek arasındaki şişkin yer.

  7. 7

    Hayvanların ağzında ot yemelerini engelleyecek kadar şişlik.

  8. 8

    Yaprak, dal ve sapların gövdeye bağlandığı yer; budak.

  9. 9

    Aşıda kullanılan çeliğin, aşılanan ağaç dalına değdiği yerdeki boğum.

  10. 10

    Bir şey üzerinde yapılan çentik; oyuk.

  11. 11

    Pantolon vb.nin ağı.

  12. 12

    Yapraklardaki damar.

  13. 13

    Biçilen ekinin toprakta kalan kısmı; anız.

  14. 14

    Ağaç özü.

  15. 15

    Alın.

  16. 16

    Baş.

  17. 17

    Karşı; ön.

  18. 18

    Oluk kiremitli çatılarda alta döşenen oluk kiremit.

    [DS]