kabiliyet

kelimeis.(ka:biliyet)

Ar.ḳābil > ḳābiliyyet

قابليت

  1. 1

    Yapabilirlik; kabul edilirlik.

  2. 2

    Bir kimsede, bir şey yaparken ortaya çıkan, doğuştan gelme veya sonradan edinilmiş özel eğilim; yetenek; yatkınlık; beceri; istidat.

  3. 3

    Bir kimsenin herhangi bir alanda gösterdiği başarı; başarma gücü.

  4. 4

    Yetenekli kimse ve onun yeteneği.

  5. 5

    Herhangi bir organın işlevini yerine getirebilme gücü; hassa.