urgan

kelimeisim(eT urga:n)

Eski Türkçeur-mak (örmek) > ur-uk-an > urġān

  1. 1

    {Eski Anadolu Türkçesi}Sentetik ya da keten, kenevir, pamuk, alfa otu gibi doğal lif iplerinin iki ya da daha çoğunun bir arada bükülmesiyle elde edilen kalın ip; ince halat.

    Bahşayiş Lügati