duruşma

kelimeis.

dur-uş-ma

  1. 1

    Karşılıklı olarak birbirine vaziyet alacak biçimde durma eylemi.

  2. 2

    huk.Davacı ve davalı tarafların yargıç önünde hazır bulundukları yargılama evresi; muhakeme, (1935).

  3. 3

    {ağız}Âşıkların karşılıklı olarak birbirlerine söz atmaları.