bunalım

kelimeis.

bun-al-mak > bunal-ım

  1. 1

    Yolunda giden bir süreçte ani olarak beliren aykırılık; bunluk; sıkıntı; kriz; buhran.

  2. 2

    Tehlike doğurabilecek derecedeki gerginlik.

  3. 3

    tıp.Bir hastalıkta görülen ani ve olumsuz gelişme.

  4. 4

    tıp.Üst karın bölgesinde sıkıntı ile beliren ve solunum güçlüğü doğuran bir genel rahatsızlık.

  5. 5

    Toplumun büyük ölçüde satın alma gücünün düşmesi, çalışma gücünün azalması gibi sebeplerle ortaya çıkan ekonomik sıkıntı.

  6. 6

    psikol.İnsanın içinde bulunduğu problemlere bir çözüm ve çıkar yol bulamaması sonucunda içine düştüğü iç sıkıntısı ve ruhsal gerginlik.