haptetmek

kelimef.

{ağız}gçl.[-(d)-er] [-(d)-i-yor]#61117

Köken

Ar.ḥabṭ + T. et-mek

1
Bir tartışmada çeşitli mantık ve söz oyunları ile karşısındakini konuşamaz, iddiasını savunamaz duruma getirmek; susturmak; mat etmek.
[DS]