münhasır

kelimesf.

Ar.ḥaṣr>inḥiṣār>münḥaṣır

منحصر

  1. 1

    Yalnız bir kimseye veya tek bir şeye ayrılmış bulunan; bir kimseye özel durumda olan.

  2. 2

    Bir şeyle sınırlanmış olan; sınırlı.

  3. 3

    Çevresi sarılmış; kuşatılmış olan.