muvafakat

kelimeis.(muva:fakat)-ti

Ar.vefḳ > muvāfaḳat

موافقت

  1. 1

    Kabul etme; rıza gösterme; razı olma.

  2. 2

    Uygunluk; uygun gelme; uyma.

  3. 3

    Uygun bulma.

  4. 4

    Uzlaşma.

  5. 5

    huk.Bir idarî başvurma, işlem veya işin yapılabilmesi için yasanın öngördüğü kişi veya makam tarafından izin verilme durumu ve açıklanan kabul iradesi.

  6. 6

    mat.Uygunluk.