-am

ekçek. e.

-am / -em

  1. 1

    İstek kipi teklik birinci kişi eki; -a-y-ım. «Kim yavı kıldı ki ben bulam (bulayım) anı.» Ataî Divanı.

  2. 2

    Geniş zaman teklik birinci kişi eki; -ım; -y-ım. «Bilürem (bilirim) içimin muradını ben.» Tazarruname.

  3. 3

    Geniş zaman ulacına yakın anlamda kullanılmıştır; -arım; -ırım. «Sınıklıktan üşenme düşem (düşerim) sanıp.» Süheyl ü Nevbahar.

  4. 4

    Şart kipi teklik birinci kişi eki; -sa-m. «Kangı serve bakam (baksam) çü boyun anam.» Yusuf ile Zeliha.

  5. 5

    Geniş zaman şart birleşik çekiminde teklik birinci kişi eki; -ır-sa-m. «Kaçan baş kalduram (kaldırırsam) yerden çü lāle.» Saadetname.