sahabi

kelimeis.(saha:bi)

Ar.ṣāḥib (arkadaş) > ṣaḥābi / ṣaḥābiye

صحابى صحابيه

  1. 1

    Sahip çıkan; tutan; arkadaş; sahip.

  2. 2

    Hz. Muhammed’i sağlığında görmüş, sohbetlerine katılmış, konuşmuş olan kişi.