statü

kelimeis.(sıtatü)

Lat.statuere (emretmek) > statutum > Fr. statut

  1. 1

    Tüzük.

  2. 2

    Bir kimsenin bir topluluk veya toplum içinde bulunduğu durum veya kazandığı saygınlık.

  3. 3

    Bir memurun kadro bakımından bağlı olduğu durum.

  4. 4

    Heykel.

  5. 5

    Anayasa.

  6. 6

    dbl.Konuşucu ile dinleyici arasında sav, bildirim, buyruk ve soru bakımından kurulan bildirişimin türü ile tanımlanan cümlenin yapısı.