uyuşturucu

kelimesf.

uyu-ş-tur-ucu

  1. 1

    Uyuşturan; uyuşukluk veren.

  2. 2

    Organizmaya girdikten sonra merkezî sinir sistemini etkileyerek dikkatin dağılmasına, düşünsel etkinliğin azalmasına ya da kalkmasına, bilinç bulanıklığına, uykuya benzer bir işlevsel değişikliğe ya da duyarlılığın ortadan kalkmasına, kasların gevşemesine

  3. 3

    İnsanı gerektiği gibi hareket etmekten alıkoyan.

  4. 4

    is.İnsana verdiği bir tür sahte esenlik duygusu ile sürekli aynı anı yaşamak isteyen kişilerin almak zorunda oldukları madde; narkotik.

  5. 5

    ecz.Ağrı kesici özelliği ve insana verdiği mutluluk duygusu ile bağımlılık yapan herhangi bir madde.