münasebet

kelimeis.(müna:sebet)

Ar.nisbet > münāsebet

مناسبت

  1. 1

    İki nesne vb. şey arasındaki oran, uyum; uygunluk.

  2. 2

    Topluluklar veya bireyler arasındaki karşılıklı ilişki; bağ; ilgi; yakınlık.

  3. 3

    Sebep; neden; vesile.

  4. 4

    fel.İki nesne arasındaki karşılıklı ilişki; bağıntı.

  5. 5

    mat.Bağıntı.

  6. 6

    Cinsel ilişki.