icra

kelimeis.(icra:)-a’i

Ar.cereyān > icrāʾ

اجراء

  1. 1

    Bir şeyi yapma; bir buyruğu yerine getirme; bir işi yürütme.

  2. 2

    müz.Notaları belli bir müzik eserini, çalgı ile seslendirmek; sesli olarak söylemek.

  3. 3

    huk.Borçluya, ödemekte geciktiği veya ödemek istemediği borcunu yargı yoluyla ödetme; adliyenin bu işle görevli dairesi.

  4. 4

    Suyu akıtma işi.