eşek

kelimeis.-ği

eT.eş-mek (rahat gitmek, koşmak) > eş-gek > eşek

  1. 1

    {eT}Tek tırnaklılardan, attan küçük, uzun kulaklı binek ve yük hayvanı; merkep; , (Equus asinus).

  2. 2

    mecaz.Kaba ve yeteneksiz kimse.

  3. 3

    mecaz.İnatçı kişi.

  4. 4

    {ağız}Üzerinde bıçkı ile odun kesmeye yarar üç veya dört ayaklı bir tür sehpa.

  5. 5

    {ağız}Üzerinde ince odunları kesmekte kullanılan kalın ağaç ya da kütük.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Duvar örmek, sıva yapmak gibi yüksek yerlerde çalışmayı kolaylaştırıcı basit iskele.

    [DS]

  7. 7

    Kazan yapımında kullanılan bir çeşit sehpamsı örs.

  8. 8

    {ağız}argo.Dik üçgen. 9. Üzerine herhangi bir şey koymaya yarayan destek. 10. Odun koyup yakmaya yarayan ızgara. 11. Sel gelen yerin önüne konulan iki ayaklı sehpa. 12. Telli sazlarda üzerine tellerin bindiği köprü. [D

    [DS]