münakit

kelimesf.(mün-akit, k kalın söylenir)-di

Ar.ʿaḳd > münʿaḳid

منعقد

  1. 1

    Kurulmuş; toplanmış; oluşturulmuş; teşkil olunmuş.

  2. 2

    (Anlaşma ve sözleşme için) iki taraf arasında resmen kabul ve imza edilmiş olan.

  3. 3

    Düğümlenmiş olan; bağlanmış; bağlı; düğümlü.