şeftali

kelimeis.(şefta:li)

Far.şeft (kaba, kalın) + ālū (erik)

شفتآلو

  1. 1

    bot.Gülgillerden, Asya kökenli, ılıman bölgelerde yetişen, dik ya da sarkık dallı, 3-5 m. boyunda, kenarları dişli temren biçimli yapraklı, yapraklarının sapında balözü bezi bulunan, kırmızı ya da beyaz katmer gül çiçekli bir meyve ağacı; tülü erik, (Prunus persica).

  2. 2

    Bu ağacın A provitamini bakımından zengin iri, tatlı ve sulu meyvesi.

  3. 3

    {ağız}mecaz.Öpücük.

    [DS]