kehel

kelimesf.

Ar.kāhil > kehel

كهل

  1. 1

    {ağız}İş yapmaktan, çalışmaktan hoşlanmayan; tembel; işten kaçan.

    [DS]

  2. 2

    (Işık; ateş ve şeker tadı için) hafif; kuvvetsiz.