orman

kelimeis.

eT.ōr (çukur, tepe) / Toh. or (ağaç) > or-man

  1. 1

    {eAT}Ağaçlarla örtülü geniş alan; bu ağaçların tümü.

    [DK]

  2. 2

    {ağız}Böğürtlen çalısı.

    [DS]