özel

kelimesf.

öz-el

  1. 1

    Bir tek kişiye ya da bir tek şeye ait olan; has, (1935).

  2. 2

    Ayırt edici.

  3. 3

    Bir kişinin doğrudan kendini veya yaşamını ilgilendiren; genel olmayan; ortaklaşa olmayan; şahsî; kişisel.

  4. 4

    Dikkate değer; istisnaî.

  5. 5

    Her zaman olagelenden, yapılagelenden farklı; herhangi bir özelliği dolayısıyla farklılık taşıyan; olağan dışı.

  6. 6

    Halkı, herkesi ilgilendirmeyen ve bir kimsenin kişisel gizliliğine ait olan; mahrem.

  7. 7

    Doğrudan devlete, kamuya, devlet bütçesine ait değil de kişiye ait olan; hususi; zatî.

  8. 8

    Herkese açık olmayan ancak birkaç kişi arasında yapılan.

  9. 9

    Mesleğini kamu sektörü dışında yürüten.

  10. 10

    is.Bir bütünün belli bir yanını, bir parçasını oluşturan şey.

  11. 11

    zf.Arada başka bir kimse olmadan; yüz yüze; baş başa.

  12. 12

    Ayrıca.

  13. 13

    Özellikle; bilhassa.